n  e  d  e  r  l  a  n  d

Wilisweg  
Balloërveld   Borg in Leens   Uithuizen   Het hoge noorden   Verblijf


Dinsdag 26 mei 2026. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . pagina 3


Borg Verhildersum in Leens


Met de buitendeur op een kier komen we de warme nacht door.
Het uitzicht is prachtig met bloeiende rododendrons en een akkerveld en veel grasland.
Ontbijt is prima. Veel oudere mensen aanwezig. Iemand heeft problemen met een apparaat waar je jam uit kunt tappen en dat wordt een kleine overstroming.

Om 10:00 uur checken we uit en beloven voor de avondmaaltijd terug te komen.
Dan koersen we via Groningen (door de nieuwe tunnels) naar Leens.

In Leens bezoeken we het Museum Borg Verhildersum. Na het kopen van een kaartje wandelen we in de hitte richting de borg. Een arbeidershuisje uit 1880 kunnen we van binnen bekijken en we zien hoe men daar rond 1900 leefde. Sommige dingen zijn ook voor ons herkenbaar, zoals een tafelkleed, een stoof en een klok die opa en oma ook hadden staan… precies dezelfde.





Borg Verhildersum is de meest authentieke borg van Groningen. Het landgoed is 33 hectare groot. De indeling van de landerijen is nog net zoals rond 1700.

We lopen een brug over en volgen het pad naar de borg. Opnieuw een bruggetje over, want om de borg is water. Een vrijwilligster legt ons uit wat de mogelijkheden zijn en daarna kunnen we de verschillende kamers bewonderen. Die zijn prachtig ingericht.

De keuken is helemaal een kijkje waard want de koperen potten en pannen glanzen je tegemoet. Kaas en worst op de plank en op tafel een mand met aardbeien. Allemaal nep natuurlijk maar aan elk detail is gedacht. De kelder slaan we over, maar Herman loopt wel een steile trap op naar boven en ziet daar manden, een kinderwagen, oude rolschaatsen en ook een strijkkamer. Tot slot werpen we een blik in de eetkamer waar heel veel serviesgoed te zien is.

Terug





Dinsdag 26 mei 2026. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . pagina 4


Dan de tuin in. Een prachtige siertuin met fraai gesnoeide struiken en heggetjes. Plus rozen- en clematispergola.
Nadat de laatste bewoners waren vertrokken in 1953 werd de tuin aangelegd. Het romantische tuinhuisje is in 1986 geplaatst ter herinnering aan de vrouw die het museum startte.

In de grote tuin staan op divers plekken grote bronzen beelden van Eddy Roos.
Het is nog warmer dan gisteren en voordat we smelten wandelen we terug naar het startpunt en drinken daar iets op het terras.



Als laatste bekijken we binnen een expositie over het leven van Ede Staal. Deze zanger/muzikant is opgegroeid in Leens. Hij is dé streektaal zanger van Groningen en zingt over het leven op het platteland.



Dit alles was best wel een aardig uitstapje.



Verder