BERGRIT Oost    -    Dag 12 en 13.    -    blz. 10.

Zaterdag 25 januari 2025

Het lijkt een stranddag te worden. Maar eerst de boodschappen, want het water gaat hard en als er thuis gegeten wordt heb je veel nodig. Vers brood is ook nodig, zeker nu men bij Nara is gestopt met broodjes aan de deur te hangen. Leve de Spar!

Om 12:00 uur zijn we op ons plekje langs de kust. Na een uurtje wordt het windje dat er was wat krachtiger, maar de lucht blijft blauw en dat is prima.
Herman gaat even kopje onder en we hebben het goed naar onze zin. Op een gegeven moment stoot Wil haar kleine teen frontaal tegen een kei die deels onder het badlaken vandaan kwam. Au… dat doet zeer. Precies die teen die wel eens gebroken is geweest.
Totdat de wind wat teveel wordt, zo rond half drie, keren we huiswaarts. Wil strompelt meer dan dat ze loopt.

We eten een zelfgemaakte, goedgevulde maaltijdsalade. Oh, oh… wat zijn we op de gezonde toer!
Herman gaat nog even een rondje lopen terwijl Wil met haar voet omhoog zit, het teentje ziet pimpelpaars en is dik. Arnika zalf moet helpen.

Zondag 26 januari 2025

In de ochtend gaat Wil een klein uurtje zonnen bij het zwembad.
Herman denkt na over een route die we kunnen gaan rijden. Omdat Wil niet goed kan lopen besluiten we een bergrit te gaan maken ten zuidoosten van Santa Lucia.
Iets na 13:00 uur vertrekken we met een flesje water… je weet maar nooit.
Het is een schitterende dag, veel zon, weinig wind en het is 23 graden. Mooier kan bijna niet.
Bij Vecindario rijden we landinwaarts. En nemen de eerste zijweg richting Aguimes de GC 551. De route is prachtig, de weg is goed, de bergen soms hoog en we zien veel groene struiken.
Hadden we eerst met veel wielrenners te maken, vandaag zijn er opvallend veel motoren op de weg. Deze bergweg loopt langs Los Coralillos. Heel lang geleden ook eens een keer gereden.



Voor Aguimes volgen we de borden Santa Lucia. En we kunnen zomaar stoppen bij Temisas voor een foto. Vaak zijn er langs de weg geen plekken om te parkeren.
Santa Lucia rijden we door en bij San Bartholomé rijden we naar het restaurant met de vlaggen. Bar/restaurant Mirador de Tunte, staat op de gevel. Daar drinken we heerlijke koffie met veel schuim op het terras. We zijn hier voor het eerst. Terwijl wij al zo vaak voorbij gereden zijn in het verleden.
Mooi uitzicht op bergen met wat laaghangende wolken. Ook Santa Lucia is te zien.
Daarna willen we het luxe hotel bekijken, maar de weg ernaartoe is nog steeds afgezet met een ketting. Het hotel was vorig jaar al dicht.
Mooie rit verder naar huis, langs Fataga en andere bekende plekken.
Als we de bebouwde kom binnenrijden verschijnt er een rood stop teken op het dashboard. Wat krijgen we nou? Batterij leeg? Rechts is een parkeerterrein en Herman kan de auto daar in een vak zetten. Wat een geluk. Bellen met Europcar dan maar.
Geduldig legt Herman uit waar we zitten en stuurt zelfs een kaart van onze locatie, Plaza Yaiza in San Fernando. En het wachten op de hulpdienst kan beginnen, het is 16:50 uur. Komt dat watertje goed van pas!
17:15 uur komt een kleine service wagen aan en de man bekijkt de foutmelding. Niet ter plekke te herstellen en dus laten wij de auto bij hem achter en kunnen met een bestelde taxi naar huis. Het is inmiddels bijna 18:00 uur als we thuiskomen.

Wil duikt meteen de keuken in en bereidt een maaltijd van gekookt aardappeltjes, hamburgers en gemengde sla. Tijdens het kijken naar het nieuws eten we een klein toetje.

In de avond nemen we de tijd met het bijwerken van dit verslag en Herman's blog.
Daarna tv kijken.