Alencon - Dag 2
Vrijdag 12 juni.| Na een goede nacht is er een goed ontbijt. 09:30 uur rijden we weg via Rouen naar het zuiden. Opnieuw grijze lucht en veel regen. Tussenstop voorbij Rouen bij een aire waar we ook even tanken. We stellen de navigatie in op Alencon en zowaar wordt het weer iets vriendelijker. Omdat er regelmatig 130 km p/u gereden kan worden schieten we snel op. Ruim de tijd dus om iets van de stad Alencon te bekijken. Parkeren lukt bij het chateau en we wandelen door de oude stad. Want oud is het hier. |
Het Château des Ducs uit de 14e en 15e eeuw: een imposant gebouw op Place Foch, met twee stoere torens die de poort naar de huidige gevangenis flankeren. Binnen de stadsmuren staat nog een toren.
Het is inmiddels 23 graden. We eten een banaan in het parkje van het kasteel en wandelen verder. Het centrum met de gezellige winkels is best wel leuk. En of je nu gelovig bent of gewoon geïnteresseerd in religieuze bouwwerken, de indrukwekkende Basiliek van Alençon mag je echt niet missen. |
|
Basilique Notre-Dame.
De Basiliek heeft een middenschip uit de 15e eeuw, een geweldig portaal uit het begin van de 16e eeuw en zeer mooie glas-in-loodvensters (1530). Het koor en de kerktoren zijn na een brand halverwege de 18e eeuw herbouwd.
Tijd voor koffie op een terras. Het ronde gebouw met het ronde glazen koepeldak blijkt een soort museum kunstzinnige vorming te zijn. De Halle au Blé, een karakteristiek monumentaal stadspand. Dit ronde gebouw is aangelegd tussen 1811 en 1819. |
| We rijden een leuke zuidoostelijke route naar Neufchatel en Saosnois. Door landerijen en een stukje bos. Dan vlak voor het hotel waar we een overnachting hebben geboekt is er een wegversperring. Een stukje van drie meter is aan het verzakken. En dat op 10 m afstand van onze bestemming. Dat betekent echter wel een omleiding van wel 4 km. Het hotel is goed te zien, het is dan ook één van de weinige gebouwen in de omgeving. Het hotel is een omgebouwde boerderij en ligt aan een etang. Het heet hier dan ook Les Etangs de Guibert. |
|
Het ziet er heel leuk uit. Zowel van buiten met veel
plantenbakken als binnen met leuke hoekjes. De kamer op de 1e etage is erg gezellig ingericht en er staat een karafje likeur ter verwelkoming. Alles ziet er goed en mooi uit. Er is zelfs een kaptafel. Hoofdzakelijk zwart en witte inrichting. Wel moeten we uitkijken voor het schuine dak. We fotograferen het gebouw en de omgeving bij de etang. Lange tijd zijn we de enige gasten lijkt het wel, maar als we op het terras zitten met een biertje druppelen toch meer mensen binnen. Uurtje op de kamer en dan om 19:00 uur dineren. Dat kan buiten op het terras. |
|
Hebben we uitgebreid op de kamer de menukaart bestudeerd, krijgen we aan tafel een heel andere. Met behulp van een vertaalapp wisten we
precies wat we wilden bestellen. Nu moeten we opnieuw aan de studie. En denk maar niet dat friet en een burger erop voor komt. Nee… het zijn een paar gerechten die niet misstaan in een sterrenrestaurant. Van het huis wordt voor elk persoon een schoteltje met vier verschillende vishapjes geserveerd. Erg jammer voor wie niet zo van vis houdt. Ook krijgen we een likje van een vreemd soort mousse op een bord. Plus drie verschillende warme broodjes. Wij zijn met z'n tweeën… moeten we nu vechten om dat derde broodje? Op de foto is een voorgerecht te zien... een kunstwerk! |
Een buurman heeft hetzelfde besteld zien we en krijgt een veel beter stuk vlees, want hij blijft er lange tijd met smaak van eten. Zelfs zijn vrouw gunt hij er een mals hapje van.
Gelukkig voor ons maakt het toetje alles goed.
naar boven vervolg