Vieux Boucau-les-Bains - Dag 6

Dinsdag 16 juni. Beoordeling Novotel La Rochelle: Fijn hotel met prettig personeel. Er is ook aandacht voor kleine dingen. Alleen is er maar één lift aanwezig. En daar passen wij met onze rolkoffertjes maar net in. Tijd om verder te trekken. Wonder boven wonder is het bewolkt en dus koeler. Dat werd gisteravond al ingezet. 10:10 uur vertrekken we voor de laatste etappe. Naar Les Landes. Na 1 1/2 uur rijden stoppen we bij een aire om even de benen te strekken en iets voor onderweg te kopen. Wil neemt het stuur over en krijgt te maken met de verkeersdrukte van Bordeaux. Het valt allemaal mee op een kleine file na vanwege wegwerkzaamheden. Er moet weer gestopt worden omdat we vergeten zijn iets te drinken. Het is ook helemaal niet zo'n dorstig weer. Toch wordt het warmer en komt de zon tevoorschijn.

Rond 15:00 uur arriveren we bij ons huisje in Vieux Boucau-les-Bains, waar grote graafmachines staan. Er moeten nieuwe leidingen de grond in en dat precies voor ons vakantiehuisje. Er moet een werkauto verplaatst worden zodat wij onze auto kwijt kunnen en de bagage naar binnen kunnen brengen. De woning ziet er in eerste instantie goed uit. Tijd om boodschappen te doen. Wil heeft al een supermarkt op het oog. Met de auto rijden we naar een hoofdweg en na een paar rotondes is daar een benzinestation en een Carrefour supermarkt. Met twee volle tassen rijden we terug en ligt er een berg grind vlakbij ons toegangshek. Herman praat met die werklui en spreekt af dat onze auto even elders geparkeerd moet worden, maar morgenmiddag zal alles klaar zijn.

Het huisje heeft twee vervelende treetjes die je niet goed kunt zien. Uit voorzorg zetten we de koelbox daar in de buurt en plakken we met tape de randen van de afstapjes af zodat we eraan herinnerd worden goed op te letten. Dan installeren we ons en bekijken alle keukenspullen. Zo te zien is alles aanwezig, ook knijpers en een schaar. Maar geen mogelijkheid om dicht bij de wastafel in de badkamer iets op te hangen. Dat blijft toch altijd wel een dingetje. Herman trekt een fles rosé open die als welkom in de koelkast stond.

We eten een salade met stokbrood en geitenkaas in de tuin. Nou ja… tuin? De grote ruimte bestaat uit betonplaten omgeven door verdroogd onkruid. Niet één boom of struik te bekennen.

Daarna gaan we lopend een beetje de omgeving verkennen en slenteren naar de Plages du Lac Marin, Wil hernoemt dit in 'het binnenmeer'. Het verrast ons hoe gezellig het in het centrum is met restaurantjes en beelden en een watertje plus bruggetje. Het meer is heel rustgevend. Erg toeristisch, maar toch rustig omdat het geen hoogseizoen is. In de weekenden zal het wel drukker worden want er staat een reuzenrad en het dorp heeft zelfs een arena.

We drinken een Irish coffee met een dikke laag slagroom en veel whisky.
Thuis kunnen we nog fijn op het terras gaan zitten.


naar boven           vervolg